Tuesday, July 10

Sedikit baku.

Aku,
Sedikit bosan.
Sedikit komplikated.
Sedikit keliru dengan perasaan.
Sedikit cengeng.
Sedikit ego.
Sedikit malas.
Sedikit kasar.
Sedikit sombong.
Sedikit pemalu.

Heh. Kalau nak list kan memang banyaklah kan. Kenapa asyik cerita pasal aku ni? Haha sebab aku tak luangkan masa dengan sesiapa melainkan aku sendiri dan buku-buku. Sad isn't it? Aku cemburu jugak tengok classmates aku macam happy je kan sana sini. Study week aku memang studyyyy je. Kadang-kadang aku pening gak. Rehatlah wei!

Penat memang penat. Dari pagi aku bangun, kadang-kadang aku sarapan, kadang-kadang aku skip, terus aku belajar. Tengahari mak aku panggil makan. Lepas tu aku belajarrr sampai petang. Petang berhenti tengok Dejavu di Kinabalu satu jam (-.-") and then aku sambung belajar sampai malam. Sampai aku mengantuk.

Aku betul nak berhenti rehat lepak tengok TV ke Tumblr ke kan. Masalahnya, aku tak boleh. Otak aku suruh belajar jugak. Rehatlah wei!

Tapi, tak boleh. Kalau aku fail, mak bapak aku bukan ada duit nak top-up balik satu tahun yang aku fail tu. Mintak simpang. Kalau aku fail, tak sanggup aku nak tengok muka mak bapak aku, abang aku, adik aku, semua oranglah.

Diorang dok bangun pagi hantar aku pergi campus. Bukannya dekat. Sebab aku diorang kena susah-susah. Hm..

Makanya, aku takuut sangat nak bersuka ria. Tunggulah aku dah confirm masuk Year 2 baru aku balas dendam. Balas dendam pon, bersuka ria aku dalam rumah ni jugak. Aku tak kemana sebab aku ni kan hidup terkurung. Susah berkomunikasi dengan orang terkurung macam aku. Dah kenapa aku punya ayat macam perli orang ni? -.-"

Aku tak stress. Mungkin aku jenis yang stress tapi taktahu yang aku stress. Kadang-kadang aku tidur lebih sikit, makan lebih sikit. Kadang-kadang emosi aku tak stabil sikit. Mungkinlah. Aku mana tahu. Aku rasa aku okay je. Takutnya aku fail sampai mandi pon aku rasa buang masa T_T

Ehe, aku cuma nak orang faham je ketakutan aku. Aku minta maaf lah kalau aku tak berapa nak layan sangat. Kalau boleh aku nak deactivate je Twitter ke Facebook ke apa-apa lah laman sosial yang aku ada supaya masa aku tak terbuang kat situ tapi aku tak buat sebab aku tahu kalau aku deactivate orang bukan ingat aku pon. Terus semua orang lupa aku.

Aku dahlah sunyi. Takkan nak buat orang lupa kat aku pulak kan. Hmm..

Aku minta maaflah kalau time aku study tu aku macam layan tak layan. Aku usaha jugak layan walaupun kepala aku gila sikit nak kutip information mana masuk dulu. Tapi sebab aku takut orang tinggalkan aku, aku layankan jugak. Aku boleh ulang baca banyak kali. Takpe. Aku cepat pick-up. Alhamdulillah, Allah kasi aku nikmat yang satu tu. Dia tahu aku cepat distracted so Dia kurniakan aku daya ingatan yang boleh tahan cepat ni. Yang peliknya, yang berkaitan dengan class dan lectures je pulak dia kuat ingat. Benda lain habis dia lupa.

Makanya aku minta maaf lagi sekali. Aku cuma takmahu fail sebab kalau fail aku takde duit nak bayar balik. Ramai orang menaruh harapan tinggi dekat aku. Mak bapak aku, diorang mana ada duit. Duit diorang habis semua buat belanja duit pendaftaran aku sementara nak tunggu Mara tu. Duit buku aku lagi.

Aku bersyukur sangat dapat Mara ni. Sekurang-kurangnya, bila aku nak exam mak bapak aku takpayahlah fikir pasal duit nak bayar yuran. Lagi bersyukur bila Mara kasi aku loan penuh. Alhamdulillah. Ringan beban mak bapak aku selama lima tahun. InsyaAllah. Duit allowance tu pun, aku tak kisah kalau mak bapak aku nak guna.

Makanya, aku fahamlah kalau orang bosan dengan aku. Asyik belajar belajar belajar. Takde masa untuk benda lain. Aku minta maaf. Aku ulangi, kalau aku fail aku takde duit nak bayar balik. Kalau ada pon, aku taknak fail.

Aku faham. Hidup nak jadi doktor ni banyak pengorbanannya. Aku minta maaf kalau aku lupa sedikit, kalau aku kaku sedikit. Loner, sikit. Mungkin ini trait turun daripada Mak aku. Dia pon loner hahahahhaa. Em.

Okay bai. Tengkuk dan bahu aku sakit. Sepanjang hari ni aku duduk je. Mungkin sambung esok kot.

:)